جلسه دفاع از پایان نامه خانم «زهرا عباسی»  دانشجوی کارشناسی ارشد سلامت سالمندی، برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت، این جلسه با عنوان  "بررسی تاثیر مداخله فعالیت فیزیکی ترکیبی برآمادگی جسمانی زوجین سالمند شهر شیراز، کاربردی ازمدل وابستگی متقابل بازیگر- شریک (APIM) " توسط خانم زهرا عباسی با راهنمایی دکتر مهین نظری و مشاوره دکتر عبدالرحیم اسداللهی و همکار اصلی طرح دکتر موهبت والی در سالن استاد ضیغمی برگزار گردید.

چکیده این پایان نامه به شرح زیر است:

سالمندی با کاهش تدریجی آمادگی جسمانی، عملکرد حرکتی و سطح فعالیت بدنی همراه است. از آنجا که زوجین در بسیاری از رفتارهای مرتبط با سلامت و سبک زندگی با یکدیگر تعامل و وابستگی متقابل دارند، بررسی تأثیر مداخلات فعالیت بدنی در سطح زوج اهمیت ویژه‌ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخله فعالیت بدنی ترکیبی بر آمادگی جسمانی زوجین سالمند با استفاده از مدل وابستگی متقابل بازیگر– شریک (APIM) انجام شد. در این کارآزمایی شاهددار تصادفی، ۴۰ زوج سالمند (۲۰ زوج مداخله، ۲۰ زوج شاهد) در تحلیل نهایی وارد شدند. مداخله طی ۶ هفته و ۱۸ جلسه شامل تمرینات هوازی، قدرتی، انعطاف‌پذیری و تعادلی بود. شاخص توده بدنی (BMI)، تعادل (TUG)، قدرت چنگ زدن، انعطاف‌پذیری، ظرفیت هوازی (6MWT) و سطح فعالیت بدنی (PASE) پیش و پس از مداخله ارزیابی شدند. داده‌ها با مدل‌های اثرات مختلط خطی در چارچوب APIM (بسته lme4 در R) تحلیل و مقادیر p با روش نرخ کشف کاذب (FDR) تعدیل شدند. اثر کلی مداخله برBMI،  قدرت چنگ زدن، انعطاف‌پذیری، تعادل و سطح فعالیت بدنی  معنادار بود؛ برای ظرفیت هوازی معنادار نبود. در تحلیل APIM، تنها اثر بازیگر مداخله بر BMI معنادار بود B=−2/147)، (P-FDR<0/001؛ اثر شریک بر BMI و اثرات بازیگر و شریک مداخله بر سایر پیامدها پس از تعدیل FDR معنادار نبود. در نتیجه مداخله فعالیت بدنی ترکیبی می‌تواند موجب بهبود برخی ابعاد آمادگی جسمانی و افزایش سطح فعالیت فیزیکی در زوجین سالمند شود؛ به‌ویژه، کاهش BMI و بهبود تعادل، قدرت عضلانی و انعطاف‌پذیری و نیز افزایش سطح فعالیت فیزیکی در گروه مداخله مشاهده شد. در مجموع، یافته‌ها از ظرفیت مداخلات فعالیت بدنی ترکیبی برای ارتقای سلامت جسمانی و سطح فعالیت فیزیکی سالمندان حمایت می‌کند، هرچند الگوی اثرات زوجی نشان‌دهنده شواهد محدودی برای انتقال اثر این مداخله از یک عضو زوج به عضو دیگر بود.