حتی اگر از طرفداران ادبیات کهن ایران نباشید، بعید است که این شعر سعدی، دستکم یکبار به گوشتان نخورده باشد: بنی آدم اعضای یک پیکرند ….. انگار سعدی هفتصد سال پیش این روزهای ما را دیده بود که گفته بود چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار.

سعدی به مدت 30 سال در حال سفر به کشورهای مختلف بود و شرایط مختلفی مانند جنگ، زندگی را برای او سخت کرده بود  و تا سالها پس از بازگشت به شیراز به نوشتن آثار ادبی خود ادامه  داد و برای هر یک از آن ها مدت زیادی وقت گذاشت. مطالعه اشعار و کتب شاعران ایرانی، تجربه‌ای لذت بخش و مفید است؛ از این جهت که تعدادی از بهترین شاعران جهان متعلق به کشور ایران بوده و در قرون مختلف، آثاری ماندگار را به جهانیان تقدیم کرده‌اند.

این روز را به عاشقان سخن پارسی تبریک می گویم.

دکتر عبدالرحیم اسداللهی، معاون دانشجویی و فرهنگی دانشکده بهداشت