با انتشار کتاب «توسعه هوش مصنوعی در آموزش عالی: بسته سیاستی رشته سالمندشناسی» تألیف دکتر عبدالرحیم اسداللهی، گامی در جهت تبیین الزامات و مسیرهای به‌کارگیری هدفمند هوش مصنوعی در آموزش عالی و تربیت نیروی انسانی مورد نیاز آینده نظام سلامت برداشته شد.

به گزارش روابط عمومی دانشکده بهداشت، دکتر «عبدالرحیم اسداللهی» مدیر گروه سالمندشناسی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اعلام این خبر گفت: تحولات شتابان هوش مصنوعی، آموزش عالی و نظام‌های سلامت را با تغییرات بنیادینی مواجه کرده است. در چنین شرایطی، دانشگاه‌ها دیگر صرفاً مسئول انتقال دانش نیستند، بلکه باید دانش‌آموختگانی را تربیت کنند که علاوه بر دانش تخصصی، از شایستگی‌های لازم برای استفاده مسئولانه، انتقادی و اخلاق‌مدار از فناوری‌های نوین برخوردار باشند. این ضرورت در حوزه سلامت و به‌ویژه سالمندشناسی، با توجه به افزایش جمعیت سالمندان و پیچیده‌تر شدن نیازهای آموزشی، پژوهشی و مراقبتی، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

دکتر اسداللهی افزود:این کتاب با رویکردی سیاست‌محور، چارچوبی کاربردی برای توسعه و ادغام هوش مصنوعی در آموزش تحصیلات تکمیلی سالمندشناسی ارائه می‌کند. در این اثر، موضوعاتی همچون کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و پژوهش، توسعه فناوری و نوآوری، توانمندسازی اعضای هیئت علمی و دانشجویان، شایستگی‌های هوش مصنوعی، اخلاق و حکمرانی داده، امنیت اطلاعات و مدیریت ریسک مورد بررسی قرار گرفته است.

این پژوهشگر برجسته در زمینه سالمندشناسی در ادامه گفت: در تدوین این بسته سیاستی، ضمن بررسی ظرفیت‌ها و چالش‌های موجود و بهره‌گیری از تحلیل SWOT، اهداف راهبردی و برنامه‌های عملیاتی برای ادغام تدریجی هوش مصنوعی در آموزش سالمندشناسی پیشنهاد شده است. همچنین نقشه راه پنج‌ساله، شاخص‌های ارزیابی عملکرد و سازوکارهای پایش و حکمرانی، چارچوبی برای اجرای قابل سنجش و مرحله‌ای این سیاست‌ها فراهم می‌کنند.

عضو هیات علمی دانشکده بهداشت همچنین اشاره کرد: یکی از محورهای اساسی این اثر، تأکید بر این نکته است که ورود هوش مصنوعی به دانشگاه و نظام سلامت نباید به معنای جایگزینی تفکر انسانی و تخصص حرفه‌ای باشد. استفاده از هوش مصنوعی باید در کنار تفکر انتقادی، استقلال علمی، صداقت پژوهشی، حفاظت از داده‌ها و حفظ کرامت انسانی دنبال شود. از این منظر، هدف نهایی سیاست‌گذاری هوش مصنوعی در آموزش عالی، صرفاً آموزش کار با ابزارهای هوش مصنوعی نیست؛ بلکه تربیت نیروی کاری است که بتواند در محیط‌های حرفه‌ای آینده، فناوری را به‌صورت آگاهانه، ایمن، اخلاقی و اثربخش به کار گیرد.

این  متخصص سالمندشناسی اضافه نمود:این رویکرد در حوزه سلامت اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا نیروی انسانی آینده نظام سلامت باید بتواند در کنار مهارت‌های تخصصی، توانایی تفسیر و ارزیابی خروجی‌های هوش مصنوعی، تشخیص محدودیت‌های آن، حفاظت از اطلاعات سلامت و تصمیم‌گیری مسئولانه در مواجهه با فناوری را نیز داشته باشد. در حوزه سالمندشناسی نیز چنین شایستگی‌هایی می‌تواند زمینه‌ساز توسعه آموزش، پژوهش و خدمات نوآورانه و متناسب با نیازهای جمعیت سالمند باشد.

دکتر اسداللهی در پایان اظهار داشت: کتاب «توسعه هوش مصنوعی در آموزش عالی: بسته سیاستی رشته سالمندشناسی» می‌تواند مورد استفاده مدیران و سیاست‌گذاران آموزش عالی، مدیران آموزشی، اعضای هیئت علمی، پژوهشگران و دانشجویان حوزه سالمندشناسی و سایر رشته‌های علوم سلامت قرار گیرد و به‌عنوان چارچوبی برای برنامه‌ریزی، سیاست‌گذاری و توسعه کاربردهای مسئولانه هوش مصنوعی در آموزش عالی مورد استفاده قرار گیرد.