آغاز سخن
بر اساس آخرین آمارها، درصد جمعیت سالمندی در جنوب ایران به ۱۴.۸ درصد رسیده است که این رقم نهتنها از میانگین کشوری فراتر رفته، بلکه زنگ خطری جدی برای نظام سلامت و مراقبتهای بهداشتی-درمانی استانهای جنوبی به شمار میرود. افزایش سریع جمعیت سالمندان، بار مضاعفی بر بیمارستانها، مراکز مراقبت طولانیمدت و سیستم تأمین اجتماعی تحمیل میکند. در چنین شرایطی، کمبود نیروی متخصص در حوزه سالمندشناسی به یکی از بحرانیترین خلأهای نظام سلامت منطقه تبدیل شده است.
پیشینه و جایگاه رشته سالمندشناسی در جنوب ایران
در پاسخ به این نیاز فزاینده، گروه آموزشی سالمندشناسی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با هدف تربیت نیروی انسانی متخصص، توانمند و آشنا با روشهای نوین سیاستگذاری، برنامهریزی و پژوهش مبتنی بر شواهد علمی در سال 1403 تأسیس شد. این رشته در مرحله اول با ادغام در گروه آموزشی ارتقاسلامت در سال ۱۳۹۴، نخستین دوره دانشجویان کارشناسی ارشد رشته سالمندشناسی را در جنوب کشور پذیرش نمود. طی یک دهه فعالیت مستمر، این گروه توانسته است ۵۰ نفر دانشجو را در این مقطع پذیرش و آموزش دهد.
تنها قطب تخصصی سالمندشناسی در جنوب ایران
نکته حائز اهمیت این است که در حال حاضر، دانشگاه علوم پزشکی شیراز و گروه آموزشی سالمندشناسی آن، تنها مرکز آموزشی در کل منطقه جنوب کشور محسوب میشود که موفق به راهاندازی و ادامه دوره کارشناسی ارشد سلامت سالمندی و در آتی دکترای تخصصی سالمندشناسی شده است. این گروه با بهرهمندی از ۲ عضو هیئت علمی تماموقت و 4 عضو هیات علمی پاره وقت در رشته های همسو و یک کارشناس تمام وقت و کارآزموده، به عنوان یکی از دانشگاههای برتر کشور در حوزه سالمندشناسی شناخته میشود.
